کارگاه آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی سمنان روزهای سه شنبه با استادی : قاسم حافظی ،نگهبانی موقت : آقای حمید رضا خسروانی و دبیری موقت : آقای مهدی آگاهی با دستور جلسه ی : وادی ششم و تاثیر آن روی من، برگزار گردید.

 
خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا، خداوندیار را سپاس و شاکرم که این توفیق و سعادت را به من داده است تا بتوانم خدمت نمایم؛ سپس از نگهبان جلسه کمال تشکر را دارم که فرصتی فراهم نمود تا در این جایگاه، و در این صندلی قرار بگیرم.

کلامم را با کلام سردار شروع می کنم: در اندیشه های انسانی که با عقل، کاری ندارند، موضوعی شکل نمی گیرد، جز خور و خواب. به قول دین دستور عزیز: شما بایستی مثل یک نخل سبز و بلندپایه باشید و این امر، جز با عمل و عقل سالم صورت نمی گیرد.

ابراز خرسندی خود را بابت دستور جلسه امروز بیان و اعلام می نمایم؛ همانطوری که دوستان مستحضر و واقف هستید! این وادی ها، در دو مرحله از سی دی، توسط بنیان کنکره 60 صحبت و مکتوب شده است و به صورت نوشتار هم، در دست همه شما قرار دارد و من امروز مطلب تازه ای ندارم تا بخواهم راجع به آن سخن بگویم؛ منتهای مراتب، سعی خواهم کرد تا موضوع را با نگاه و دریافت خودم و احیانا برداشت خویش، و همین طور تاثیر آن را در خود بیان بدارم، امید است که بتوانم مطالب را به صورت مختصر و مفید انتقال بدهم.

همانطوری که شما مطلع هستید! این وادی ها، در کتاب 60 درجه، تحت عنوان قوانین یاد گشته است، و این قوانین، مصداق و مثال همان پل هایی هستند که به هم دوخته و بافته شده اند و هر کدام از ما سعی خواهیم کرد با الهام گرفتن از تک تکت وادی ها به اندازه ظرف و نیاز خود، خودمان را به وادی 14 برسانیم.

وادی یا قانون ششم، مبحث عقل و فرمان عقل را مطرح نموده است، که می بایست تعریفی جزئی از عقل داشته باشیم؛ آنچیزی که ما فهمیدیم! عقل شکل و شمایلی ندارد وبا چشم سر هم نمی توان مشاهده نمود؛ درنوشتارهای خودمان به عنوان پیغمبر درون اشاره شده است و گفته شده فر ایزدی دارد، با اتصال و چنگ زدن به ریسمان الهی، موجودیت و جایگاه خود را به نمایش می گذارد و هیچگاه از بین نمی رود و همواره اطلاعات، اخبار، به صورت آرشیو یا همچون بایت کامپیوتر در خود ذخیره می نماید. عقل، همچون سایر اجزاء صور پنهان، آرشیو، ذهن، کالبدهای دیگر از بین نمی رود، بلعکس نفس، که تا لحظه مرگ با انسانها است.و با چشم قابل دیدن نیست؛ عقل گفته شده! هیچگاه فرمان غلط یا اشتباهی را صادر نمی کند،مگر در مواردی که اطلاعات و پیام های اشتباه به عقل داده شود. و این امر، در شرایطی است که انسان در یکی از مراحل نفسانی، اماره یا لوامه قرار داشته باشد، که در آن صورت با توجه به آلوده بودن حس ها، قاعدتا حکم یا فرمان اشتباه صادر می شود؛ البته می توان گفت: به صورت آنی، در شرایط و وضعیت نامطلوب و نامتعادل، وقتی نفس بر عقل غالب گشت، چنینی فرمان هایی صادر می شود؛ چرا که حس، اولین شروع بکارگیری قوه عقل است.

فرمان عقل، مانند گنجی است که زمان استخراج آن فر رسیده باشد؛ با مدت نزدیک، طبق فرمان بیان می شود؛ در غیر اینصورت، در زندگی انسانها تشدد ایجاد می گردد...برای نزدیک گشتن به فرمان عقل، که از موارد کوچک و ابتدایی مسائل زندگی خود، همچون مسواک زدن، به موقع خوابیدن و غیر.. است، می بایست با کسب دانش و معرفت، بتوانیم خود را به شوء شود، نزدیک نماییم؛ خوب قدر مسلم! همیشه بین عقل و نفس، کشمکش و اختلاف وجود دارد و هر کدام از آن سران شورا، نیت و انگیزه ای جز، رسیدن به فرماندهی نیست؛ به همین جهت گفته می شود: حکم عقل را در قالب یک فرمانروای بزرگ، کاملا به اجرا در بیاوریم؛ باید بدانیم! گذشته از آن که شیطان وجود خارجی دارد یا درونی! اما برای رسیدن به مقاصد خود، بستری مناسب تر از نفس اماره برایش وجود ندارد؛ این نیروها با ساختن دژ یا پایگاه خود در آن مزرعه، در واقع فعالیت و موجودیت خود را به اثبات می رسانند، به این دلیل از اماره زیاد سخن گفته می شود چون همه ما در برهه ای از زمان، در آن قرار داشتیم؛ به عقیده من، لولمه مصداق و مثال همان نقش گروه خوارج را بازی می کنند، هر چه قدر با تزکیه و پالایش بتوانیم از این نفس ها عبور نماییم و خود را به مطمئنه برسانیم، از آرامش و آسایش بهتری برخوردار هستیم.

در گذشته!قبل از ورود به کنگره، با تصور اینکه معتادین عقل ندارند، همواره درگیر یک سری از مسائل بیهوده می شدم، در صورتی که همه انسانها، حتی سایر موجودات هم عقل دارند، منتهای مراتب، درجه شناخت و نگاه هر کسی با دیگری فرق دارد، در گذشته موضوعات به صورت خور و خواب، تفریع، لذت های ناپایدار بود، چون همه چیز به صورت حسابگرایانه دیده می شد، اما امروز، معمولا سعی می نمایم مسائل و موضوعات را به طریق عقل گرایانه مرور و بررسی بنمایم؛ در گذشته! احساسات و عواطف، بیشتر حاکم بود، اما در دنیای امروزم، ندای عقل و فرمان آن، در زندگی ام حکم فرماست.